تکیه بر            ((((( ابر)))))

آن ، اعراض از غیر خداست از ترس آن که ساعتی از عمر در کاری که سودی ندارد تباه گردد .

تعریفی عرفانی از ورع :
ترک کردن آن چه که سزاوار انسان سالک نیست ( لاینبغی ) و آن چه که سزاوار اوست ( ما ینبغی ) .

حوزه ی ورع کجاست ؟
ورع هم در حوزه ی علم و هم در حوزه ی عمل ، بلکه در تمام شئونات زندگی و حیات انسان سالک و عبد در راه خدا باید باشد . از جمله : ترک دنیا و حتی ترک کسب رزق حلال به مقدار بیش از ضرورت از خصوصیات اهل سلوک الی الله است . در این باره فرمایش رسول خدا را به عنوان مستند عرض می نماییم :

ورع در کسب رزق حلال :
و قال رسول الله صلی الله علیه و آله :
« فان الروح الامین نفث فی روعی : انه تموت نفس حتی یستکمل رزقها ، فاجکلوا فی الطلب ، و لا یحملنکم استبطاء شیئ من الرزق أن یطلبوا ما عندالله الا بمعاصیه ، فانه لاینال ما عند الله الا بطاعته » .1
روح الامین ( جبریل ) به قلب من الهام نمود که هیچ بنده ای تا روزی خود را کامل نخورد ، نمی میرد به کار های ناشایست دست نزنید ) مبادا تأخیر رزق سبب شود قسمت خدایی را از حرام بجویید که روزی حلال به جز از حلال به دست نمی آید .

و قال رسول الله صلی الله علیه و آله :
« من اصبح و أمسی و الآخرة أکبر همّه جعل الله الغنی من قلبه جمع له أمره و لم یخرج من الدنیا حتی یستکمل رزقه و من أصبح و أمسی والدنیا أکبر همّه جعل الله الفقر بین عینیه و شتت علیه أمره و لم ینل من الدنیا الا ما قسم له » .2
هر کس صبح و شام کند و بزرگ ترین اندوهش آخرت باشد ، خداوند قلبش را بی نیاز کند و امورش را جمع نماید و از دنیا نرود تا روزیش را کامل دریافت نماید و هرکس چون صبح و شام کند ، بزرگ ترین اندوهش دنیا باشد ، خداوند فقر را در برابر چشمانش نمایش دهد و کارهایش را پراکنده کند و سرانجام بیش از قسمت دنیا نخورد .

ورع در شبهات :
قال الصادق سلام الله علیه :
« اورع الناس من وقف عند الشبهة .. » . 1
با ورع ترین و پارساترین مردم کسی است که در هنگام شبهه توقف کند .
کنایه از این که مؤمن با ورع کسی است که هنگام هجوم شبهات احتیاط و دقت نموده و از هرگونه اظهار نظر قطعی و عمل خودش را نگهدارد تا شبهه بر او بر طرف شود ، آن گاه چیزی بگوید یا فعلی را انجام یا فعلی را ترک کند .

ورع هنگام طمع :
قال امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب سلام الله علیهما :
« الورع خیر من ذلّ الطّمع » . 2
ورع بهتر از خواری طمع است .

« نعم الرفیق الورع و بئس القرین الطّمع » . 3
چه رفیق خوبیست ورع و چه همراه بدیست طمع .

« صلاح الایمان الورع و فساده الطّمع » . 4
ورع اصلاح ایمان و طمع فساد آن است .

ورع در نگاه :
قال امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب سلام الله علیهما :
« رأس الورع غضّ الطّرف ، غضّ الطرف من افضل الورع » . 1
سرآمد ورع و پارسایی چشم بستن است ؛ چشم فرو بستن از بهترین ورع است .

ورع در هنگام شهوت و لذّت :
قال امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب سلام الله علیهما :
« عِندَ حُضُورِ الشَّهَواتِ وَ اللَّذّاتِ يَتَبَيَّنُ وَرَعُ الأتقِياءِ » . 2

پارسايى پارسايان به‏ هنگام روى آوردن خواهش‏هاى نفسانى و لذّت‏ها آشكار مى‏شود .
یعنی میزان تقوا و پارسایی افراد هنگام مواجه شدن با شهوات و لذائذ محک خورده ، مشخص می شود .